معاونت پارلمانی دانشگاه آزاد اسلامی

شب قدر، شب قدرشناسی قرآن و علی است

عَلّي حبّهُ جنّه                قسيمُ النار والجنّه

و صّي المصطفي حقاً       أمام الانس و الجنّه

محبت و عشق به علي(ع) سپر بازدارنده از آتش است. او تقسيم كننده آتش جهنم و بهشت جاودان خداست. وصي به حق برگزيده خدا و رسول رحمت است. كسي كه امام و پيشواي انسانها و جنيان است.

اين كلام موزون، زيبا و پرنغز را در مقام شامخ مولاي خوبان، امام عارفان، اميرالمومنين علي(ع)، پيشواي اهل سنت امام مالكي بيان كرده و در ديوان او مضبوط است. سخن و سند آشكاري كه بر ولايت تشريعي و تكويني آن مولود كعبه، شهيد محراب و انسان كامل دلالت دارد و گوياي حديث ولايت، حديث اخوت، حديث انذار، حديث وصيت، حديث خيبر و حديث غدير است. حديث غديري كه معرفت شناسي ديني از منظر ولايت و رهبري را به تصوير كشيده و استمرار بعثت در پرتو ولايت را يادآوري مي نمايد آنجا كه پيامبر(ص) خطاب به قاطبه مسلمانان فرمود: مَنْ اَوْلی بِكُمْ مِنْ اَنفُسِكُم؟! چه كسي اولي است به شما از خودتان؟!  و به مصداق آيه شريفه قرآن: (( النّبيُ اَولي باْلمُومِنينَ منْ انفسِهم))که داردپيامبر(ص) بر مومنان از خودشان سزاوارتر است، همه جمعيت مسلمانان يك صدا پاسخ گفتند: أنتَ يا رسول الله پس از پاسخ مردم پیامبر (ص) فرمود :مَنْ کُنْتُ مولاه فَهذا علّي مولاه. هركس را كه من مولاي او هستم از اين پس اين علي(ع) مولاي اوست. خدايا دوست بدار كسي را كه دوستدار علي است و دشمن بدار كسي را كه دشمني مي كند با علي(ع) . اين روايت كه يك حديث متواتر و غير قابل انكار است و بنا به نص صريح آيه قرآن، اكمال دين و اتمام نعم الهي در قالب رخداد غدير را تصوير كننده است همان چيزي است كه در شعر امام مالكي تفسير و تبيين شده و حجت براي امت مسلمان در طول تاريخ تا قيام قيامت است. روي همين جهت است كه اعتصام به ولايت علوي، تمسك به حبل المتين الهي است و در شب قدر همه ما ضمن اينكه خود را باز مي يابيم، بايد قدرشناس سررشته پيوندمان با خدا و خالق هستي، صاحب ولايت كبري علي (ع) باشيم و در حين به سرگرفتن قرآن نازل خطاب به اين قرآن صاعد و مصداق عيني عروج آسماني بگوييم:

اي خوانده تو را خدا ولّي، ادركني          بر تو ز نبي نصّ جلّي، ادركني

دستم تهي و لطف تو بي پايان است       اي حضرت مرتضي علي، ادركني

و چون در ايام قدر ماه مبارك و پرفيض رمضان، مولايمان علي(ع) به سوي خالق هستي صعود كرده و شعار فزّت و رب الكعبه از زبان مباركش صادر و بر روح و روان عاشقان و دلدادگان حضرتش جاري شده است و شب قدر، شب قدرشناسي علي (ع) است در چنين ايامي بسيار بجا است كه سر شكافته مولا در ميان محراب و محاسن پرخونش را در درگاه خدا وسيله قرار بدهيم و از ذات ربوبي بخواهيم به بركت روح بلند و باعظمت علي(ع) ما را ياري نمايد و اگر بناست ما را در دنيا و آخرت به كسي واگذارد، آن كس به جز علي و فرزندان طاهر و پاکش نباشد بویژه که در روایت داریم ، ولایت علی (ع) و فرزندان معصوم آن حضرت ، جزء تقدیرات مورد نظر الهی در شب قدر است. بقای شب قدر دلیل محکمی بر بقاء امامت و بقای امامت همان بقای دین و استمرار حرکت دینی است چرا که با وجود امام و حجة بالغه الهی و الگوی ولایت است که انسان موحد، شرافت و حسن ذاتی عبادت و ارتباط با خدا را بازشناسی نموده و در زندگی بدان پایند می باشد. این درس آموزی از مکتب ولایت و علی (ع) است که مایه نجات است آنجا که مولی فرمود: اِلهی مٰا عَبَدْتُکَ خُوفاً مِنْ نارَکَ وَلا طَمَاً فی جَنَتَکَ بَل وَجَدْتُکَ اَهْلاً لِلعِبادَةِ فَعَبَدتُکَ – خدایا من تو را به جهت ترس از آتش عذاب جهنم، یا به خاطر طمع در نعمت های بهشت، عبادت نمی کنم . تو را عبادت می کنم چون تنها تو یگانه و بی نیاز مطلقی و اهل و شایسته برای عبادتی .

 پیام رسای این کلام پر مغز مولا، این است که تلقی ما رهروان حضرتش از عبادت خدا، لازم است عارفانه باشد نه کاسب کارانه !

سعدی علیه الرحمه برای توجه دهی به چنین عبادتی می گوید:

گر از دوست چشمت به احسان او است

تو در بند خویشی نه در بند دوست

خلاف طریقت بود کاولیاء

تمنا کنند از خدا جز خدا

بر همین اساس است که اوج التجابه ما به درگاه خدا در شب قدر باید هم آوا  با اراده عاشقانه مولایمان باشد که وجوش فانی در خدا بود و بهترین الگوی شناخته شده و نشان قدر بندگی کامل خدا محسوب می شد. در این شب هر دلداده و عاشقی باید حالات معنوی خود را به علی (ع) و خدا علی (ع) معطوف ساخته و نجوا کند: علی ای روح هستی/ ای کتاب حق پرستی / عشق را تنها نشانه / چه بگویم چه نگویم . کوتاه سخن اینکه در شب قدر منزلت مسلمانی و هویت اسلامی را به جستجو نشسته ، آن را از خداوند خالق هستی طلب می کنیم. در بهترین مکان های مقدس قرآن را در پیش رو یا بر سرِ خود نهاده و تمسک به ولایت را در ذیل قرآن مبنای عمل قرار می دهیم و می‌دانیم که اعتصام به قرآن ، عترت و ولایت چیزی است که رسول خاتم (ص) ما را بدان سفارش نموده است آنجا که فرمود: من در میان شما دو چیز سنگین و گرانمایه را به ودیعت گذاشته ام    1- کتاب خدا (قرآن نازل) 2- عترت و ولایت که «قرآن صاعد» است. اگر به این دو تمسک بجوئید هرگز گمراه نخواهید شد.این دو با هم هستند تا قیامت و هرگز از یکدیگر جدا نمی شوند تا در کنار حوض کوثر بر من وارد آیند.

مفهوم این سخن پیامبر (ص) این است که اگر کسی قرآن را بگیرد و ولایت را رها کند به بیراهه رفته است همچنانکه اگر کسی به ولایت تمسک جویدو قرآن را رها کند او نیز راه را به بیراهه رفته است. نتیجه اینکه شب ، شب قدرشناسی قرآن ، علی (ع) و چهارده معصوم پاک است و باید تلاش کنیم تا معرفت شناسی قرآنی و ولایی بیش از گذشته نصیبمان گردد.

 

 

نظر خود را اضافه کنید.

شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد

1393 © تمامی حقوق برای معاونت پارلمانی سازمان مرکزی دانشگاه آزاد محفوظ است

بالا نسخه رومیزی